Η γλώσσα είναι ένας από τους πιο πολύτιμους συνεργάτες μας. Όχι μόνο εργάζεται για να μπορούμε εμείς να τρώμε και να γευόμαστε, αλλά και για να μπορούμε να αρθρώνουμε σωστά τις λέξεις. Για προσπάθησε να πεις την λέξη "λουλούδι" χωρίς να κινήσεις την γλώσσα σου ...!

Η γλώσσα αποτελείται από πολλές ομάδες μυών.

Το μπροστινό μέρος της γλώσσας είναι πολύ ευέλικτο ώστε, με τη βοήθεια των δοντιών, να μπορούμε να προφέρουμε διάφορες λέξεις. Επίσης, όταν τρώμε, αυτό το τμήμα της γλώσσας επειδή μπορεί να κινείται πολύ άνετα, σπρώχνει την τροφή που παίρνουμε μέσα στο στόμα και ανάμεσα στα δόντια για να την κόψουν σε μικρά κοματάκια. Να λοιπόν γιατί το φαγητό δεν πέφτει έξω από το στόμα μας τη ώρα που τρώμε. Το συγκρατά με τις κινήσεις της η γλώσσα!

Οι μύς που βρίσκονται στο πίσω μέρος της γλώσσας βοηθούν στο να κάνουμε κάποιους ήχους που δεν μπορεί να κάνει το μπροστινό μέρος της. Δοκίμασε να πεις αργά "κατακόκκινο καπέλο". Δεν είναι το πίσω μέρος της γλώσσας που δουλεύει περισσότερο, ειδικά όταν προφέρεις το "κ";

Οι πιο πάνω μύς βοηθούν και στην κατάποση αφού σπρώχνουν την κομματιασμένη τροφή προς τον οισοφάγο (ο σωλήνας στο βάθος του στόματος) ο οποίος θα την οδηγήσει στο στομάχι για να επεξεργαστεί περισσότερο.

Αναρωτήθηκες ποτέ γιατί δεν καταπίνουμε και την γλώσσα μαζί με την τροφή;

Ε λοιπόν αυτό δεν γίνεται επειδή η γλώσσα είναι γερά δεμένη με το στόμα. Αν σηκώσεις την γλώσσα σου (χωρίς να χρησιμοποιήσεις το χέρι σου) μπροστά από ένα καθρέφτη, θα δεις πως είναι ενωμένη με το κάτω μέρος του στόματος, με μια λεπτή μεμβράνη που είναι ο χαλινός.

Η γλώσσα είναι επίσης συνδεδεμένη στα πλάγια και στην αρχή του φάρυγγα. Ο φάρυγγας ειναι η κοιλότητα μεταξύ στόματος και οισοφάγου. Ακόμη, υπάρχει ένας μυς σε κάθε πλευρά της γλώσσας που την ενώνει με την κάτω γνάθο. Αυτοί οι μυς είναι υπεύθυνοι για την έξοδο της γλώσσας από το στόμα, όταν ας πούμε βγάζεις την γλώσσα σου σε κάποιον.

Είπαμε πιο πριν πως η γλώσσα μας δίνει την αίσθηση της γεύσης. Πώς όμως γίνεται αυτό;

Η γλώσσα στο μπροστινό μέρος έχει πιο σκληρή επιφάνεια παρά στο πίσω μέρος επειδή καλύπτεται εκεί από πολύ πολύ μικρούς λοφίσκους που ονομάζονται θηλές. Αυτές οι θηλές "αρπάζουν" την τροφή και βοηθούν στην μετακίνηση της μέσα στο στόμα.

Ακόμη, περιέχουν τους γευστικούς κάλυκες. Αυτοί είναι μικρά οργανίδια που είναι εξειδικευμένα στην ανίχνευση της γέυσης. Τι κάνουν; Είναι πολύ ευαίσθητοι στις τέσσερεις γεύσεις, γλυκό-πικρό-ξινό-αλμυρό, και όταν νιώσουν μια από αυτές αρχίζουν να στέλνουν μηνύματα στον εγκέφαλο. Αυτός μεταφράζει τα σήματα που παίρνει και έτσι καταλαμβαίνεις εσύ τι τρως.

Ο καθένας μας έχει περίπου 10.000 γευστικούς κάλυκες, όμως όσο μεγαλώνουμε κάποιοι από αυτούς πεθαίνουν.

Κάθε ομάδα γευστικών καλύκων ανιχνεύει διαφορετική γεύση γι'αυτό και η γλώσσα είναι χωρισμένη σε διάφορες περιοχές γεύσης. Στο άκρο της γλώσσας υπάρχουν οι γευστικοί κάλυκες που ανιχνεύουν το γλυκό (1), στα δύο πλάγια του άκρου ανιχνεύεται το αλμυρό (2), αμέσως μετά τo ξινό (3) και πιο πίσω υπάρχει μια λωρίδα από γευστικούς κάλυκες που διασχίζει την γλώσσα όπου ανιχνεύεται το πικρό (4).

Γιατί είναι σημαντικό να γευόμαστε;

Η γεύση είναι ο μοναδικός τρόπος για να ξέρεις τι γίνεται στο στόμα σου. Πολλές φορές αυτό σε βοηθά από το να κάνεις κάτι κακό στον εαυτό σου. Σκέψου τι θα γινόταν εαν δεν πρόσεχες ότι το γάλα που κρατάς στα χέρια σου είναι χαλασμένο και δεν γευόσουν την άσχημη γεύση του; Σίγουρα δεν θα καταλάβαινες πως έχει χαλάσει και θα το έπινες με αποτέλεσμα να κάνεις κακό στον εαυτό σου!

Κάποτε η γεύση αλλοιώνεται. Ας πούμε όταν πιούμε η φάμε κάτι πολύ ζεστό ή πολύ κρύο (αν δεν θέλετε να γευτείτε την απαίσια γεύση του φαρμάκου που πρέπει να πιείτε, γλύψετε λίγο πριν ένα παγάκι!). Και το κάπνισμα αλλοιώνει την γεύση, σκεφτείτε το πολύ καλά λοιπόν πριν δοκιμάσετε ένα τσιγάρο... αξίζει να χάσετε την γεύση του αγαπημένου σας παγωτού ή φαγητού;

Η μύτη βοηθά τη γλώσσα στην αναγνώριση των γεύσεων. Όταν είμαστε συναχωμένοι δεν νιώθουμε τόσο έντονα τη γεύση όσο κανονικά. Αυτό συμβαίνει επειδή δεν μπορεί να μας βοηθήσει η μύτη με το να μυριστούμε αυτό που τρώμε, επειδή είναι κλειστή. Δοκιμάστε με ένα φίλο σας το εξής πείραμα: Δέστε του τα μάτια και κλείστε του την μύτη. Χωρίς να ξέρει, δώστε του να δαγκώσει πρώτα ένα μήλο και μετά ένα κρεμμύδι. Δεν πρόκειται να καταλάβει τίποτα επειδή δεν θα μπορεί να μυριστεί αυτό που τρώει!

Η γλώσσα εργάζεται ακόμη και την νύκτα ενώ κοιμόμαστε. Πρέπει να σπρώχνει συνεχώς το σάλιο (υγρό που παράγεται ασταμάτητα στο στόμα και χρησιμοποιείται για το κομμάτιασμα της τροφής όταν τρώμε) στον οισοφάγο για κατάπωση, αλλιώς ενώ κοιμόμασταν θα γεμίζαμε το μαξιλάρι με σάλιο!

Με τόσο σκληρή δουλειά που κάνει για μας η γλώσσα, αξίζει καλή φροντίδα. Βουρτσίζετε την μαζί με τα δόντια, αποφεύγετε τα πολύ ζεστά και μην την ταλαιπωρείτε με σκουλαρίκια ή με το κάπνισμα!