Για κάποιο περίεργο λόγο οι περισσότεροι από εμάς όταν ακούσουν για τραυματισμούς, χειρουργεία, ραφές ή κάτι παρόμοιο, ανατριχιάζουν... Γιατί όμως; Αν σκεφτούμε για παράδειγμα τι είναι ακριβώς οι ραφές και γιατί τις χρειαζόμαστε όταν έχουμε πληγωθεί, θα δούμε πως δεν υπάρχει κανένας λόγος να ανατριχιάσουμε!

Ναι, οι "ραφές" είναι και στην ιατρική αυτό που σας πρωτοήρθε στο νου όταν διαβάσατε τη λέξη... ή τουλάχιστον σχεδόν το ίδιο με αυτό που σκεφτήκατε.

Οι γιατροί πράγματι σε κάποιες περιπτώσεις χρησιμοποιούν βελόνα και κλωστή (εννοείται πως μιλάμε για ειδικές βελόνες και ειδικές κλωστές... όχι αυτές με τις οποίες ράβει η μαμά τις τρύπες στο παντελόνι!) για να "κλείσουν" πληγές ή τραυματισμούς του δέρματος.

Πότε όμως είναι απαραίτητες οι ραφές;

Το αν χρειαστεί να ραφεί μια πληγή στο δέρμα ή όχι, το αποφασίζει ο γιατρός ανάλογα με το είδος της πληγής και το βάθος της.

Ένα απλό γρατσούνισμα για παράδειγμα δεν χρειάζεται ραφές για να επουλώσει καλά, αφού το δέρμα κάνει σε τέτοιες περιπτώσεις τη δουλειά μόνο του.

Υπάρχουν όμως πληγές που δεν μπορεί το δέρμα μόνο του να τις αντιμετωπίσει. Έτσι για παράδειγμα ένα βαθύ κόψιμο που πάθαμε... όταν ήρθε π.χ. η μπάλα κατά λάθος σε άτυχη επαφή με την γυάλινη πόρτα και τρέξαμε μέσα από τα σπασμένα γυαλιά για να την πάρουμε πίσω.

Όταν ένα κόψιμο δεν είναι εντελώς επιφανειακό αλλά αρκετά βαθύ, το δέρμα δυσκολεύεται να κρατήσει μαζί τις δύο πλευρές του κοψίματος έτσι ώστε να είναι πολύ πιο δύσκολη η επούλωση και πολύ πιο αργή.

Για να βοηθήσουν το δέρμα να κάνει τη δουλειά του, οι γιατροί σε τέτοιες περιπτώσεις χρησιμοποιώντας ειδικές κλωστές για να "ράψουν" το δέρμα, έτσι ώστε να φέρουν σε επαφή τις δύο πλευρές του κοψίματος και να τις κρατήσουν μαζί, μέχρι να ενωθούν.

Ραφές είναι απαραίτητες και μετά από μια εγχείρηση, έτσι ώστε να επουλώσει καλά το κόψιμο που χρειάστηκε να κάνει ο χειρούργος, για να μπορέσει να εισέλθει για παράδειγμα στην καρδία.

Τέτοιες ραφές μπορούν να γίνουν δηλαδή όπου μπορείτε να φανταστείτε... από το πηγούνι, το πόδι και το χέρι, μέχρι και μέσα στο στόμα, όταν χρειαστεί για παράδειγμα να βγουν οι φρονιμίτες, και σε όλο το σώμα εσωτερικά σε συγκεκριμένες εγχειρήσεις!

Οι "κλωστές" που χρησιμοποιούνται είναι βέβαια ειδικές για το δέρμα και είναι κατασκευασμένες από διάφορα υλικά, σε πολλά διαφορετικά πάχη. Ο γιατρός κρίνει ανάλογα με την πληγή ποιό είδος ραφής θα χρησιμοποιήσει και πόσες ραφές είναι απαραίτητες για να επουλώσει καλά το δέρμα.

Υπάρχουν μάλιστα ραφές που δεν πρέπει να αφαιρεθούν από τον γιατρό όταν το δέρμα επουλώσει, αλλά μετά από συγκεκριμένο χρονικό διάστημα διαλύονται και βασικά... εξαφανίζονται!

Και τώρα η ίσως πιο σημαντική ερώτηση: Τι ακριβώς συμβαίνει ενόσω ο γιατρός μας περιεργάζεται και προ πάντων... θα πονέσουμε;

Πρώτα ο γιατρός ή η νοσοκόμα χρησιμοποιούν ένα ειδικό υγρό για να απολυμάνουν την περιοχή της πληγής, δηλαδή την "καθαρίζουν" από οποιαδήποτε μικρόβια υπάρχουν στην περιοχή ώστε να μην υπάρχει κίνδυνος να μολυνθεί η πληγή.

Το ίδιο κάνουν και με το νήμα και τη βελόνα που θα χρησιμοποιήσουν, όπως και με τα δικά τους χέρια!

Υπάρχουν διάφορα είδη ραφών που χρησιμοποιούνται ανάλογα με το είδος της πληγής, αλλά συνήθως ο γιατρός περνά το νήμα από τις δύο πλευρές του κοψίματος και κάνει μετά ένα κόμβο έτσι ώστε να κρατηθούν μαζί.

Πόνος; Όχι! Πριν να ξεκινήσει ο γιατρός το ράψιμο αναισθητοποιεί την περιοχή της πληγής π.χ. με μια ένεση, έτσι ώστε να μην νιώθετε απολύτως τίποτε στην περιοχή εκείνη για λίγη ώρα και τουλάχιστον ενόσω σας "περιεργάζεται" ο γιατρός!

Για να βοηθήσετε και εσείς το δέρμα σας να επουλώσει καλά και γρήγορα, ακολουθήστε πιστά τις οδηγίες που θα σας δώσει ο γιατρός για την φροντίδα των ραφών.

Πολύ σημαντικό είναι ιδιαίτερα να μην πειράξετε τις ραφές, ακόμη και όταν ίσως σας πειράζουν εκείνες! Εάν νιώθετε για παράδειγμα φαγούρα ή πόνο, ρωτήστε τον γιατρό σας τι μπορείτε να κάνετε.

Όπως είδαμε λοιπόν δεν υπάρχει κανένας λόγος να φοβηθούμε ή να ανατριχιάσουμε τις ραφές εάν ποτέ τις χρειαστούμε, μιας και η δουλειά που κάνουν είναι πολύ σημαντική και την ώρα που θα τις αποκτήσουμε δεν θα νιώσουμε απολύτως τίποτε!