Λοιπόν, έχουμε ακούσει πολλές φορές για το διαβήτη. Ίσως, μερικές από τις λέξεις κλειδιά που να σας εντυπώθηκαν για την ασθένεια αυτή να είναι οι εξής: γλυκά, ινσουλίνη, ενέσεις, σοβαρές επιπλοκές. Μάλιστα, μπορεί να ακούσατε πως υπάρχουν δύο διαφορετικά είδη διαβήτη, ο τύπος 1 και ο τύπος 2. Πώς όμως συνδέονται όλα αυτά μεταξύ τους;

Το σώμα για να λειτουργεί σωστά χρειάζεται ενέργεια. Για ένα αυτοκίνητο η απαραίτητη ενέργεια που χρειάζεται για να λειτουργήσει σωστά είναι η βενζίνη, την οποία παίρνει από το βενζινάδικο (αφού το οδηγήσουμε εμείς εκεί φυσικά!).

Το σώμα παίρνει την απαραίτητη ενέργεια από τα τρόφιμα που προσλαμβάνουμε καθημερινά. Οι (καλά μασημένες) τροφές όμως, δεν διασκορπούνται κατευθείαν σε όλο το σώμα αλλά πρέπει πρώτα να υποβληθούν σε επεξεργασία.

Η κυριότερη πηγή ενέργειας του οργανισμού μας είναι η γλυκόζη, την οποία παίρνουμε από τρόφιμα όπως τα δημητριακά, φρούτα, λαχανικά και άλλα. Αφού αποσπαστεί η γλυκόζη από τα τρόφιμα στο στομάχι, εισέρχεται στο αίμα και μεταφέρεται σε όλο το σώμα.

Για να εισέλθει όμως η γλυκόζη στα κύτταρα του σώματος, χρειάζεται απαραίτητα η βοήθεια της ινσουλίνης, μιας ορμόνης που παράγεται στο πάγκρεας. Κάποτε, το πάγκρεας δεν παράγει αρκετή ινσουλίνη ή η ινσουλίνη που παράγεται δεν μπορεί να βοηθήσει τη γλυκόζη να εισέλθει στα κύτταρα και κάπου εδώ εμφανίζεται ο διαβήτης!

Εάν το πάγκρεας δεν παράγει καθόλου ή πολύ μειωμένες ποσότητες ινσουλίνης, μιλάμε για διαβήτη τύπου 1, ενώ όταν παράγεται κανονικά ινσουλίνη, η οποία όμως δεν μπορεί να βοηθήσει τη γλυκόζη να μπει στα κύτταρα του σώματος μιλάμε για διαβήτη τύπου 2.

Γιατί εμφανίζεται ο διαβήτης και τι σχέση έχουν τα γλυκά;

Σημαντικό είναι πρώτα να ξέρετε πως ο διαβήτης δεν είναι μεταδοτικός. Δηλαδή δεν υπάρχει ούτε η παραμικρή πιθανότητα να τον "κολλήσετε" με οποιοδήποτε τρόπο από κάποιο γνωστό σας που είναι διαβητικός.

Ο διαβήτης τύπου 1, δηλαδή η προβληματική παραγωγή ινσουλίνης από το πάγκρεας, εμφανίζεται συνήθως σε μικρή ηλικία. Μπορεί να έχει σχέση με κληρονομικούς παράγοντες, γονίδια γενετικής προδιάθεσης αλλά αυτά από μόνα τους δεν είναι αρκετά για να προκαλέσουν το διαβήτη. Συχνά ο ίδιος ο οργανισμός του παιδιού παράγει αντισώματα που καταστρέφουν τα κύτταρα στο πάγκρεας που παράγουν την ιννσουλίνη.

Αντίθετα, ο διαβήτης τύπου 2 εμφανίζεται κυρίως λόγω παχυσαρκίας. Εδώ είναι που μπαίνουν στο παιχνίδι τα γλυκά! Τρώγοντας πολλά γλυκά και ανθυγιεινά φαγητά γενικά, αποκτούμε περιττό βάρος. Το επιπλέον βάρος κάνει τη δουλειά της ινσουλίνης ακόμη πιο δύσκολη. Τα περισσότερα άτομα που έχουν διαβήτη τύπου 2 είναι παχύσαρκα.

Πώς αντιμετωπίζεται ο διαβήτης; Μπορεί να θεραπευτεί;

Ο διαβήτης σε καμία από τις μορφές του δεν μπορεί να θεραπευτεί. Με τα κατάλληλα φάρμακα και τις ενέσεις όμως μπορεί να αντιμετωπισθεί, έτσι ώστε να μπορεί ο ασθενής να ζει κανονικά όπως όλοι οι άλλοι.

Ο διαβήτης τύπου 1 μπορεί να αντιμετωπισθεί μόνο με τακτικές ενέσεις ινσουλίνης. Είναι λογικό να πρέπει να χορηγείται ινσουλίνη σε αυτή την περίπτωση αφού ο οργανισμός δεν μπορεί από μόνος του να παράγει τις ποσότητες ορμόνης που χρειάζεται.

Ο διαβήτης τύπου 2 αντιμετωπίζεται κυρίως με φάρμακα που δίνονται από το στόμα, τα οποία βοηθούν στην μείωση του ζαχάρου στο αίμα. Κάποτε απαιτούνται και σ' αυτό το είδος διαβήτη ενέσεις ινσουλίνης.

Κάποτε συμβαίνει, ένας ασθενής με διαβήτη τύπου 2 να μπορεί να σταματήσει να παίρνει φάρμακα, εάν με καλή ισορροπημένη διατροφή και τακτική σωματική εξάσκηση καταφέρει να μειώσει το επίπεδο ζαχάρου του αίματος του.

Γιατί όμως να πρέπει η ινσουλίνη να παραχωρείται απαραίτητα σαν ένεση;

Εάν η ινσουλίνη παραχωρόταν σε μορφή χαπιού ή υγρού από το στόμα, θα κατέληγε όπως και ότι άλλο βάλουμε στο στόμα μας, στο στομάχι.

Το στομάχι όμως παράγει λυτικά ένζυμα τα οποία βοηθούν στην διάσπαση των τροφών. Τα ένζυμα αυτά θα κατέστρεφαν την ινσουλίνη, έτσι ώστε να μην έμπαινε τελικά στην κυκλοφορία του αίματος και έτσι να μην εκπληρωνόταν η αποστολή της!

Αντίθετα, με ένεση η ινσουλίνη καταλήγει απευθείας στην κυκλοφορία του αίματος και ξεκινά αμέσως την δουλειά της!

Ο διαβήτης είναι επικίνδυνος;

Εάν ο διαβήτης δεν διαγνωστεί για αρκετά χρόνια, έτσι ώστε τα επίπεδα ζαχάρου και λιπιδίων στο αίμα να είναι πολύ ψηλά και να μην αντιμετωπίζονται, προκαλούνται μικρές βλάβες στα αγγεία, οι οποίες στη συνέχεια γενικεύονται σε όλα τα όργανα του σώματος. Μια τέτοια κατάσταση μπορεί να είναι πολύ επικίνδυνη αφού μπορεί να οδηγήσει μέχρι και σε καρδιακά ή εγκεφαλικά επεισόδια!

Όσο ο διαβήτης αντιμετωπίζεται όμως σωστά, με την κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή και ο ασθενής φροντίζει να έχει ισορροπημένη διατροφή και να ασκείται τακτικά, ο διαβήτης παραμένει μια ασθένεια που δεν εμποδίζει μια κανονική ζωή και δεν φέρει ιδιαίτερους κίνδυνους!