Όταν ακούτε την λέξη μώλωπας σίγουρα θα σας έρχεται στο νου το μαυρισμένο μάτι του αγαπημένου σας ηθοποιού στο αγαπημένο σας έργο, η "πολύχρωμη διακόσμηση" που πήρε το δέρμα σας όταν πέσατε από το ποδήλατο ή άλλα παρόμοια.

Λίγο ή πολύ όλοι έχουμε "διακοσμήσει" κάποτε ένα μέλος του σώματος μας με ένα μώλωπα.

Σκεφτήκατε όμως ποτέ τι ακριβώς είναι ο μώλωπας;

Ο μώλωπας είναι το αποτέλεσμα μιας σειράς γεγονότων που συμβαίνουν μέσα στο δέρμα όταν χτυπήσουμε κάπου (π.χ. χτυπώντας το κεφάλι μας στον τοίχο μετά από ένα ιδιαίτερα "επιτυχημένο" διαγώνισμα μαθηματικών) ή όταν μας χτυπήσουν με κάτι (π.χ. η μπουνιά που φάγαμε στο χθεσινό καβγά).

Πώς σχηματίζεται ο μώλωπας; Φανταστείτε το κάπως έτσι...

Με το χτύπημα σπάζουν ο συνδετικός ιστός και τα αιμοφόρα αγγεία που βρίσκονται κάτω από το δέρμα στην περιοχή εκείνη, χωρίς όμως να κοπεί το δέρμα.

Αφού το δέρμα δεν κόπηκε, το αίμα που απελευθερώθηκε από τα αιμοφόρα αγγεία που έσπασαν δεν βρίσκει διέξοδo με αποτέλεσμα να παγιδεύεται κάτω από το δέρμα και να σχηματίσει ένα είδος... λιμνούλας!

Η λιμνούλα αυτή είναι το κόκκινο χρώμα που βλέπουμε να σχηματίζεται κάτω από το δέρμα μόλις χτυπήσουμε.

Σίγουρα όμως θα έχετε προσέξει ότι ένας μώλωπας δεν παραμένει κόκκινος αλλά παίρνει κατά διαστήματα σχεδόν όλα τα χρώματα του ουράνιου τόξου! Αυτό συμβαίνει διότι γίνονται διάφορες διεργασίες εκεί κάτω ώστε να διορθωθεί η ζημιά που προκλήθηκε από το χτύπημα.

Αρχικά, όπως είπαμε, είναι ολοκόκκινος λόγω του αίματος που έχει χυθεί κάτω από το δέρμα.

Κατά την διάρκεια της ίδιας ημέρας ή και την επόμενη ο μώλωπας παίρνει ένα σκούρο μπλε-λιλά χρώμα που μπορεί να εξελιχτεί και σε μαύρο. Αυτό συμβαίνει διότι αλλάζει η αιμοσφαιρίνη στο αίμα, η ουσία η οποία μεταφέρει το οξυγόνο και είναι πλούσια σε σίδηρο.

Μετά από 5 με 10 μέρες ο μώλωπας κιτρινοπρασινίζει και μετά από 14 μέρες περίπου παίρνει ένα ελαφρύ καφέ χρώμα το οποίο είναι και το τελευταίο του.

Συνήθως δεν είναι απαραίτητο να πάτε σε γιατρό αν αποκτήσετε μώλωπα εκτός εάν:

δεν φύγει μετά από περίπου 2 εβδομάδες,

γίνεται όλο και πιο οδυνηρός,

φουσκώσει πέραν του κανονικού,

είναι κοντά στα μάτια

και αν αποκτάς μώλωπες συχνά χωρίς να έχεις χτυπήσει πουθενά.

Όλοι μπορούμε να αποκτήσουμε μώλωπες, άλλοι πιο εύκολα, άλλοι πιο δύσκολα. Όσο πιο μαλακό είναι το δέρμα τόσο πιο εύκολα αποκτά κανείς μώλωπες από χτυπήματα. Αν παίρνει κάποιος ορισμένα φάρμακα μπορεί και πάλι να είναι πιο ευαίσθητος.

Παίζει ρόλο ακόμη και η ηλικία του καθενός αφού όσο πιο μεγάλοι γινόμαστε τόσο πιο εύθραυστα γίνονται τα αιμοφόρα αγγεία και τόσο πιο εύκολα σπάζουν.

Για να αποφύγουμε τους μώλωπες πρέπει πολύ απλά να είμαστε πάρα πολύ προσεκτικοί. Όταν ασχολούμαστε για παράδειγμα με επικίνδυνα αθλήματα πρέπει να φοράμε πάντα την κατάλληλη προστασία.

Αν όλη η προσοχή και η προστασία δεν πέτυχαν και χτυπήσατε με προοπτικές για μώλωπα, το καλύτερο που μπορείτε να κάνετε είναι αμέσως να βάλετε κάτι παγωμένο πάνω στο χτύπημα, για περίπου μισή ώρα.

Μπορείτε να βάλετε λίγα παγάκια μέσα σε μια πλαστική σακούλα και να την τυλίξετε με ένα ρούχο.

Αυτό θα επιβραδύνει την απελευθέρωση αίματος από τα σπασμένα αγγεία έτσι ώστε ο μώλωπας να μην μεγαλώσει ούτε και να φουσκώσει πολύ.

Κάτι άλλο που βοηθά στο να μην μεγαλώσει πολύ ο μώλωπας, είναι να βάλετε το μέρος του σώματος σας που έχει χτυπήσει, πιο ψηλά από το επίπεδο της καρδιάς. Αν για παράδειγμα έχετε χτυπήσει στο πόδι, ξαπλώστε στο πάτωμα, σηκώστε το πόδι σας και στηρίξτε το σε μια καρέκλα.

Έτσι το αίμα θα δυσκολεύεται περισσότερο να φτάσει από την καρδία στο πόδι (αφού θα πρέπει να ανεβεί ψηλά) και θα μειωθεί η ροή του ώστε να μην απελευθερωθεί πολύ αίμα κάτω από το δέρμα.

Τώρα θα πρέπει να έχετε αποκτήσει μια αρκετά ολοκληρωμένη εικόνα για το τι είναι μώλωπας, πώς δημιουργείται και προ πάντων πώς τον αποφεύγουμε!